Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 1235/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie ustanowił w ramach wnioskowanego prawa pomocy dla skarżącego W. C. radcę prawnego, którego Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła w osobie radcy prawnego J. K. Pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. radca prawny J. K. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed tut. Sądem, zgodnie z wymogiem art. 35 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W odpowiedzi przesłał informację, że nie może przedłożyć wymaganego dokumentu z uwagi na to, że skierowany do skarżącego list z prośbą o udzielenie pełnomocnictwa został przez pocztę zwrócony z adnotacją, że pomimo dwukrotnego awiza nie został przez adresata podjęty.
Następnie na rozprawie w dniu [...] lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącego ponownie został wezwany o doręczenie pełnomocnictwa, jednakże w piśmie z dnia [...] marca 2009 r. poinformował, że pomimo kilkukrotnych prób skontaktowania się z W. C. nie uzyskał stosownego dokumentu, albowiem skarżący nie odbiera kierowanej do niego w tej sprawie korespondencji. Na dowód powyższego radca prawny dołączył kserokopie kopert z adnotacją poczty o niepodjęciu przesyłki pomimo podwójnego awizowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z brzmieniem art. 249 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano nie istniały lub przestały istnieć. Zdaniem orzekającego Sądu taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Celem ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest bowiem zapewnienie stronie postępowania pomocy prawnej w celu należytej reprezentacji procesowej. Przy czym to od strony zależy, czy chce skorzystać z przyznanego jej prawa pomocy, o czym świadczy choćby treść art. 244 § 2 cytowanej ustawy, z którego wynika, że Ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Zatem dopiero udzielenie przez stronę stosownego pełnomocnictwa wyznaczonemu pełnomocnikowi uprawnia go do podjęcia czynności w danej sprawie, strona jest niejako dysponentem przyznanego jej prawa pomocy w tym zakresie.
Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał postanowienie WSA w Krakowie z dnia 6 listopada 2008 r. o przyznaniu mu prawa pomocy. Skoro pomimo wiedzy o ustanowieniu dla niego pełnomocnika nie podjął ze swej strony próby skontaktowania się z nim, nie wykazał nadto żadnego zainteresowania kierowanymi do niego pismami radcy prawnego, nie odbierając awizowanych przesyłek, przeto należało uznać, że pomimo wcześniejszych deklaracji zawartych we wniosku o udzielenie prawa pomocy nie widzi potrzeby korzystania w sprawie z pomocy fachowego pełnomocnika. Dodać przy tym należy, że z akt sprawy wynika, iż skarżący podejmuje korespondencję kierowaną do niego przez tut. Sąd, zatem unikanie odbierania przesyłek od wyznaczonego pełnomocnika musi zostać potraktowane w kategoriach celowych działań strony i zinterpretowane jako rezygnacja z przyznanego skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł, jak na wstępie.