Uzasadnienie
W dniu 14 sierpnia 2013 r. wpłynął do WSA w Krakowie wniosek W. G. o wyłączenie od rozpoznania sprawy o zwolnienie od kosztów sądowych Referendarza sądowego Michała Śmiałowskiego z uwagi na jego negatywne nastawienie do osoby skarżącego, a także odrzucanie i negatywne rozpoznawanie każdego wniosku, co świadczy o niewytłumaczalnym negatywnym nastawieniu. Strona podała, że Referendarz wzywa ją do przedłożenia np. 60 dokumentów z różnych urzędów i instytucji w terminie 7 dni po czym stwierdza, że niedołączenie jednego świadczy o tym, że skarżący podaje nieprawdę. Przyjętym z góry zwyczajem Referendarza świadczącym o braku obiektywizmu jest teza jakoby sytuacja, że konieczne wydatki są wyższe od aktualnych przychodów świadczy o tym, że strona jest w stanie ponieść bardzo wysokie opłaty sądowe. Referendarz bez zastanowienia nazywa taką sytuację "niewytłumaczalną" i odmawia prawa pomocy. Łącznie świadczy to dobitnie o tym, że w/W Referendarz nie jest obiektywny i prowadzi postępowanie pod z góry przyjęte rozwiązanie, tj. odmowę przyznania prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Ponadto zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodobniając przyczyny wyłączenia.
Natomiast art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Przepisy powyższe, stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego, asesora sądowego oraz prokuratora (art. 24 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, jeżeli sędzia, którego dotyczy wniosek w przedmiocie wyłączenia od udziału w postępowaniu, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w danej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienie NSA z dnia 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OZ 259/12, LEX nr 1138292). Okoliczności stanowiące w istocie subiektywne przemyślenia i ocenę działań podejmowanych przez sędziów i referendarzy, których wyłączenia domaga się strona, nie mogą stanowić przyczyny ich wyłączenia (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1069/11, LEX nr 1149558). Podkreślenia zatem wymagało, że konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a. czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności referendarza zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt I OZ 753/11, LEX nr 1069704).
W przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie wskazał okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności Referendarza sądowego Michała Śmiałowskiego. Nie stanowi bowiem takiej okoliczności subiektywna opinia skarżącego o pracy referendarza sądowego, kwestionowanie zasadności i prawidłowości podejmowanych przez niego działań czy rozstrzygnięć w innych sprawach skarżącego. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania. Sąd zaznacza także, że w niniejszej sprawie czynności zmierzające do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie są podejmowane przez Referendarza sądowego Michała Śmiałowskiego, lecz przez innego referendarza w WSA w Krakowie.
Ponadto należy podkreślić, że z oświadczenia złożonego na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. przez Referendarza sądowego wynika, że brak jest podstaw do jego wyłączenia z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz że nie występują przyczyny wyłączenia określone w art. 19 p.p.s.a.
W konsekwencji uznać należało, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego od udziału w niniejszej sprawie, a wobec tego, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i 2 oraz art. 24 §1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.