Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2009r. sygn. akt I SA/Ke 432/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W dniu 26 stycznia 2009r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek A. M. sporządzony na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata.
We wniosku skarżący oświadcza, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną dwojgiem dzieci w wieku 21 i 19 lat.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazuje, że od kilku lat jest osobą bezrobotną, żona jest na rencie chorobowej, syn jest osobą chorą na cukrzycę insulinozależną i jest na rencie socjalnej, a córka jeszcze się uczy. Skarżący oświadcza, że jego rodzina korzysta z pomocy społecznej, bowiem dochód rodziny stanowią jedynie renty – chorobowa żony w wysokości 450zł miesięcznie i socjalna syna w wysokości 470zł miesięcznie.
Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego rodziny wchodzi mieszkanie wielkości 73m², nieruchomość rolna wielkości 0,03800ha oraz inne nieruchomości wielkości 48m².
Oszczędności ani przedmiotów wartościowych skarżący nie wskazuje.
Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów
Sygn. akt I SA/Ke 432/08 postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza złożonego przez A. M. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonują niskie dochody jego rodziny. Z kwoty tych dochodów /920zł miesięcznie/ czteroosobowa rodzina pokrywa bieżące potrzeby. Ponadto rodzina skarżącego korzysta z pomocy społecznej
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa, w jakiej faktycznie skarżący się znajduje nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznych wydatkach /np. żywność, lekarstwa, opłaty za utrzymanie mieszkania/ skarżącego i jego rodziny.
Ponadto w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Niemniej żądanie ustanowienia dwóch pełnomocników z urzędu, zarówno adwokata, jak i radcy prawnego, nie zasługiwało na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Tym bardziej, że niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.