Uzasadnienie
W dniu 13 lipca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga Z. D. i W. D. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [....]. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych.
W świetle regulacji art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz.1270 ze zm., dalej ustawa P.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym.
Zasadniczą przesłanką konstytuującą pojęcie "strony postępowania podatkowego" jest zatem interes prawny, który, jak przyjmuje się w literaturze, wynika z prawa materialnego, jest z tym prawem zgodny i pozostaje pod ochroną tego prawa. Tak więc skarżący, o którym mowa w art. 50 § 1 ustawy P.p.s.a., musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu podmiotowi.
W związku z powyższym legitymacja skargowa podmiotu wnoszącego skargę we własnym interesie prawnym musi zawierać w sobie dwa elementy. Po pierwsze, skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach administracyjnego prawa materialnego lub procesowego (np. w odniesieniu do postanowień), kształtujących istotę sprawy administracyjnej, w której skarga jest wnoszona i które pozwolą sądowi ocenić, czy skarga została wniesiona we własnej sprawie. Po drugie, skarżący musi mieć interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonego aktu lub czynności do stanu zgodnego z prawem (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005r., str. 212 i nast.).
Jak wynika z akt sprawy, wniosek o umorzenia należności składkowych złożył w niniejszej sprawie Z. D.. Do niego też skierowano wymienione wyżej decyzje Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i jemu te rozstrzygnięcia doręczono. Natomiast skargę na ww. decyzję z dnia [...]. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zarówno Z. D. jak i W.D.. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że uprawnieniem do wniesienia skargi dysponuje jedynie Z. D., którego wyłącznie dotyczy zaskarżona decyzja. Zdaniem Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia w oparciu o akta sprawy i powołany przepis art. 50 § 1 ustawy P.p.s.a., by uprawnienie do wniesienia skargi służyło W. D.. Oczywiście odmowa jej małżonkowi umorzenia należności składkowych ma dla niej znaczenie, ale na tym etapie jest to tylko wyłącznie interes faktyczny. Skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego i po jej stronie nie występuje interes prawny w złożeniu skargi od decyzji, która wydana została wobec Z. D.. Fakt podpisania przez nią wniosku z dnia 11 marca 2011r. o ponowne rozpatrzenie sprawy nie ma w tym wypadku znaczenia prawnego.
Z tych przyczyn skarga W. D., jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, orzekł jak w sentencji postanowienia