Uzasadnienie
W sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym A.W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika.
W złożonym wniosku skarżący oświadcza, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem w wieku 20 lat. Jako majątek wykazuje dom wielkości 51m², nieruchomość rolną wielkości 3,8 ha wraz z zabudowaniami gospodarczymi, ciągnik rolniczy o wartości ok. 6 tys. zł oraz kombajn zbożowy o wartości ok. 8 tys. zł. Skarżący oświadcza, że wraz z rodziną utrzymuje się z renty w kwocie 777 zł netto miesięcznie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - zwanej dalej ustawą p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Intencją wnioskodawcy w niniejszej sprawie było uzyskanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadzało się więc do zbadania, czy strona wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa.
Analiza przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawcy wykazała, że wniosek o zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku przekonuje przede wszystkim źródło i wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy i jego rodziny.
W tej sytuacji uznano, że kondycja finansowa wnioskodawcy nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.