Uzasadnienie
Wyrokiem z 26 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.M. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go wraz z uzasadnieniem.
Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z 2 sierpnia 2018 r. wezwał radcę prawnego M.M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Skarżący złożył od zarządzenia sprzeciw, z którego wynika, że kwestionuje wezwanie jako bezpodstawne. Wskazuje, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej skierowane zostało do pełnomocnika strony skarżącej radcy prawnego M.M., podczas gdy skarżący nie ustanawiał w sprawie pełnomocnika. Ponadto skarżący zarzucił, że powołana w zarządzeniu podstawa prawna obowiązywała do 14 maja 2018 r., zatem z w chwili wydania zarządzenia brak było podstawy prawnej do jego wydania.
Zgodnie z art. 167a § 2 ustawy p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu zarządzenie referendarza przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc. Sąd rozpoznaje sprawę jako sąd pierwszej instancji – art. 167a § 6 ustawy p.p.s.a.
Przepis art. 141 § 2 ustawy p.p.s.a. stanowi, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jak wynika z treści art. 234 § 2 ustawy p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.
W przedmiotowej sprawie Sąd oddalił skargę M.M., a skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wezwany został radca prawny M.M.. Skarżący nie ustanowił w sprawie pełnomocnika. Okoliczności te skutkują zatem koniecznością wezwania skarżącego do opłacenia wniosku w kwocie 100 zł, zgodnie z treścią § 2 rozporządzenia.
W odniesieniu do zarzutu braku podstawy prawnej do wydania zarządzenia z 2 sierpnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wskazać należy, że zarówno ustawa p.p.s.a. jak i powoływane rozporządzenie są aktami prawnymi aktualnie obowiązującymi i takimi były w dniu wydania zaskarżonego zarządzenia.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 234 § 2 w zw. z art. 167a § 2 ustawy p.p.s.a. i § 2 ww. rozporządzenia, należało orzec jak w sentencji postanowienia.