Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącej M.B. 2 sierpnia 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, odmawiające przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Wraz ze skargą wniósł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu l instancji.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał na fakt, że sprawa, której dotyczy postępowanie ma charakter majątkowy. Poinformował Sąd jednocześnie, że strona skarżąca otrzymała już tytuły wykonawcze o numerach [...], a także upomnienie od Naczelnika Urzędu Skarbowego na kwotę 307.814,80 zł. Ponadto swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentował, ż jego zdaniem decyzja, której dotyczy postępowanie nigdy nie została prawidłowo doręczona. Dodatkową dolegliwością dla skarżącej było również ustanowienie hipoteki przymusowej na jej nieruchomości położnej w [...] celem zabezpieczenia należności z tytułu zaległości podatkowych. Pełnomocnik zaznaczył także, że istnieje duże prawdopodobieństwo, iż wyegzekwowanie spornej należności przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd spowoduje u podatnika niepowetowaną i nieodwracalną szkodę majątkową, a podatniczka obecnie nie posiada żadnego zatrudnienia i nie osiąga przychodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednakże w myśl art. 61 §3 P.p.s.a., sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten zawiera więc dwie alternatywne przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i mogą wystąpić łącznie lub oddzielnie. Przesłanka odnosząca się do wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego
Strona 1 z 2 (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zapis w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest przy tym utożsamiony z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art.61 § 3 P.p.s.a. jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Pogląd powyższy co do rozumienia istoty przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji został zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniach z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt l GZ 170/06 (niepubl.) oraz z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt l OZ 149/10 (publ.
CBO). Sąd rozpoznający w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w pełni go podziela. W świetle powyższego należy stwierdzić, że okoliczności, przedstawione we wniosku pełnomocnika skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Lakoniczność przesłanek przedstawionych przez pełnomocnika skarżącej Spółki nie pozwala na przyjęcie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki.
Pełnomocnik argumentując zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że skarżąca nie osiąga żadnych przychodów oraz że organy skarbowe dokonały zabezpieczenia na jej nieruchomości poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej, a nie wykazał jakichkolwiek konkretnych przesłanek, na podstawie których uprawdopodobniłby zaistnienie trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym nie wykazał również w jakiejkolwiek mierze, że zapłata należności, określonych zaskarżoną decyzją może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia - w przypadku wzruszenia decyzji, na podstawie której należności te byłyby wyegzekwowane. Trzeba wskazać w tym miejscu, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności jest dolegliwością finansową, rodzącą określony skutek w sytuacji finansowej zobowiązanego, ale co do zasady nie oznacza to wyrządzenia szkody.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.