Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2019 r. sygn. akt I SPP/Go 100/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego od wpisu od skargi (pkt 1), ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu (pkt 2), a w pozostałym zakresie oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy (pkt 3).
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie adwokata S.K.
Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę A.G.
Na skutek złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 stycznia 2021 r. (z.p.o. – k. 148 akt sądowych)
W dniu 1 marca 2021 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Wyrokiem z 8 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 788/21 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną (pkt 1), zasądził od A.G. na rzecz organu kwotę 11.250 zł (pkt 2).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Po myśli § 2 tego przepisu w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o którym mowa w § 1.
Zaznaczyć należy, że przedmiotem niniejszego postępowania są koszty pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika obejmującej sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 18).
Stosownie do treści § 21 ww. rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8 (ust. 1 pkt 1 lit.a), w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (ust. 1 pkt 2 lit.b).
Z kolei zgodnie z § 8 pkt 8 omawianego rozporządzenia o płaty wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 2.000.000 zł do 5.000.000 zł – 10 000 zł.
Mając zatem na uwadze treść ww. przepisów oraz fakt, że w rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 2.916.372 zł, Sąd uznał, że pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc w kwocie 5000 zł, podwyższając tę kwotę o stawkę podatku od towarów i usług zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia. Jednocześnie Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do obniżenia obliczonego w ww. sposób wynagrodzenia na podstawie art. 250 § 2 P.p.s.a.
Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 250 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji