Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podniósł, iż przewlekle choruje. Utrzymuje się z wynagrodzenia z pracę wynoszącego 2.300 zł brutto. Ze swoich dochodów, obok kosztów bieżącego utrzymania ponosi również wydatki na prywatne wizyty u lekarzy oraz na leki. Do skargi dołączono dokument zawierający rozliczenie wynagrodzenia za pracę potwierdzające wysokość wynagrodzenia brutto, wystawione w maju 2008 r. Skarżący oświadczył, nie posiada oszczędności ani innego majątku.
W dodatkowym piśmie procesowym skarżący stwierdził, iż dodatkowo uzyskał rentę (przedłużono okres jej pobierania) w związku z czym jego wynagrodzenie netto wzrosło miesięcznie o 1.653,30 zł. Stwierdził jednocześnie, że jego wynagrodzenie za pracę jest systematycznie zmniejszane. Mimo wzrostu dochodów jego położenie majątkowe nie uległo poprawie, ponieważ z majątku skarżącego prowadzona jest egzekucja, na dowód czego przedstawił kserokopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Postanowieniem z 12 stycznia 2010 r. referendarz sądowy tutejszego sądu odmówił przyznania prawa pomocy, stwierdzając, że skarżący nie wykazał jego przesłanek i nie wywiązał się w pełnym zakresie z wezwania wystosowanego w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), co uniemożliwiło procesowe potwierdzenie twierdzeń skarżącego.
Po wydaniu postanowienia przez referendarza sądowego wpłynęło pismo zawierające dokumenty, o które wezwał referendarz sądowy na podstawie art. 255 p.p.s.a., tj. decyzja ZUS, zaświadczenie o wynagrodzeniu oraz wyciągi z rachunków bankowych.
Następnie skarżący wniósł sprzeciw, w którym podtrzymał żądania wniosku i wskazał na przedwczesne wydanie postanowienia przez referendarza sądowego.
Sąd zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie całkowitym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje osobie fizycznej jeżeli wykaże, że nie ma środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast w razie udowodnienia, że poniesienie pełnych kosztów postępowania mogłoby narazić tę osobę bądź jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Ze złożonych dokumentów i oświadczeń wynika, że skarżący nie ma majątku i oszczędności, a saldo jego rachunku bankowego jest ujemne. Skarżący cierpi na przewlekłe schorzenie, co legło u podstaw przyznania mu renty. Dodatkowo pracuje za wynagrodzeniem wynoszącym 2300 zł brutto miesięcznie. Jego wydatki miesięczne, uwzględniające koszty spłaty kredytów oraz koszty leczenia, pochłaniają całość dochodów. Dodatkowo, według twierdzeń skarżącego, Naczelnik Urzędu Skarbowego prowadzi przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne na podstawie 24 tytułów wykonawczych.
W tak ustalonej sytuacji majątkowej Sąd uznał, że bez narażenia na uszczerbek utrzymania koniecznego skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania jedynie w niewielkiej części. Stąd też zwolniono go od wpisu w części przekraczającej 100 zł oraz postanowiono o ustanowieniu adwokata.