Uzasadnienie
Prawomocnym postanowieniem z 29 grudnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim przyznał J.P. prawo pomocy, zwalniając ją od kosztów sądowych i ustanawiając dla skarżącej radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu - radcę prawnego A.B.
Wyrokiem z 7 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Go 476/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę J.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (pkt 1) i przyznał pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenie w kwocie 295,20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu (pkt 2).
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika skarżącej, wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Go 476/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżony wyrok w całości (pkt 1), oddalił skargę J.P. na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (pkt 2) oraz przyznał ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu A.B. wynagrodzenie w kwocie 442,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu (pkt 3).
W dniu 17 września 2018 r. radca prawny A.B. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z 25 lipca 2018 r. wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 stycznia 2022 r., sygn. akt III FSK 371/21 ww. skargę kasacyjną oddalił. Powyższy wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 - dalej: "P.p.s.a."), pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 68).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ww. rozporządzenia, opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, a w innej sprawie - 240 zł.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie stawka za prowadzenie sprawy w pierwszej instancji wynosiła 240 zł, w związku z tym wynagrodzenie za sporządzenie skargi kasacyjnej wynosić będzie 50% tej kwoty, czyli 120 zł, gdyż pełnomocnik reprezentował skarżącą także w postępowaniu przed sądem I instancji. Ponadto stawkę opłaty, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.