Uzasadnienie
W dniu 29 listopada 2021 r. J.S. (dalej jako: "Strona", "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej wskazane w rubrum orzeczenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 grudnia 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie pięciu odpisów skargi, celem ich doręczenia uczestnikom postępowania. Wezwanie to doręczono w dniu 5 stycznia 2022 r. (k. 35 akt sądowych).
W dniu 12 stycznia 2022 r. do tut. sądu wpłynęła odpowiedź na wezwanie z dnia 31 grudnia 2021 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi. Pełnomocnik skarżącego w załączeniu przesłał brakujące pięć odpisów skargi.
Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W powyższym wniosku pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w dniu 10 stycznia 2022 r. nadał przesyłkę poleconą zawierającą uzupełnienie braków formalnych skargi, jednak do dnia sporządzenia wniosku nie została ona doręczona przez operatora pocztowego, z jego wyłącznej winy. W dniu 24 stycznia 2022 r. pełnomocnik złożył reklamację w placówce pocztowej, której rozpatrzenie jest w toku. Dalej wskazał, że brak formalny został uzupełniony w dniu 10 stycznia 2022 r. poprzez nadanie listem poleconym, jednak w wyniku zgubienia przesyłki przez Pocztę pismo przewodnie wraz z odpisami skargi do dnia złożenia wniosku nie zostało doręczone do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88). Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio P.p.s.a. (tak uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09, publ: ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40).
I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Wezwanie z dnia 31 grudnia 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 5 stycznia 2022 r., zaś 10 stycznia 2022 r. nadał on w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych skargi. Przesyłka ta wpłynęła do tut. sądu w dniu 12 stycznia 2022 r. Tym samym strona skarżąca zachowała wymagany, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych złożonego środka zaskarżenia.
Z uwagi na powyższe, wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, na podstawie art. 88 P.p.s.a., należało odrzucić. Za niedopuszczalny należy bowiem uznać wniosek o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło, a czynność dokonana została przez stronę w ustawowym terminie.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 88 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.