Uzasadnienie
W dniu 16 stycznia 2006 r. R.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...].
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] i umorzył postępowanie w przedmiocie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 r. Tego samego dnia organ odwoławczy przesłał wydaną decyzję wraz ze skargą R.S. i aktami administracyjnymi do lut. Sądu, wnosząc jednocześnie o umorzenie postępowania.
W dniu 16 marca 2006 r. skarżący cofnął skargę z uwagi na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lutego 2006 r.
Sąd zważył:
W myśl przepisu art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej działalności uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W niniejszej sprawie organ odwoławczy skorzystał z przewidzianej w cyt. przepisie możliwości autokontroli zaskarżonej decyzji i uwzględnił w całości skargę R.S., uchylając decyzje organów obu instancji i umarzając postępowanie podatkowe.
W tej sytuacji Sąd uznał, iż skarga została skonsumowana, a tym samym postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § l pkt 3 p.p.s.a. umorzył je.
Zgodnie z treścią art. 201 § l p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. i w tym przedmiocie sąd orzekając na posiedzeniu niejawnym orzeka z urzędu, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie skarżący jest reprezentowany przez doradcę podatkowego, który w skardze wniósł o orzeczenie o kosztach postępowania, w tym kosztach zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Skarga została uwzględniona przez organ 11 instancji w drodze autokontroli jeszcze przed przekazaniem jej wraz z aktami administracyjnymi Sądowi, ale to nie pozbawia skarżącego możliwości zwTotu kosztów zastępstwa prawnego przez doradcę podatkowego.
Do niezbędnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie Sąd zaliczył zgodnie z przepisem art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 1.200,- zł na podstawie § 2 ust. l pkt l d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, póz. 2075) oraz wydatek w postaci uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 15,- zł