Uzasadnienie
Po doręczeniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem J.S. (skarżący) wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku z zamiarem wywiedzenia skargi kasacyjnej.
Z treści wniosku oraz z przedłożonych wraz z nim dokumentów wynika, że skarżący nie ma oszczędności, a jedyny majątek jego i żony stanowi dom mieszkalny. Małżonkowie utrzymują się renty i zasiłku pielęgnacyjnego otrzymywanych przez skarżącego oraz emerytury jego żony. Łączna wysokość tych świadczeń wynosi ok. 3.000 zł netto miesięcznie.
Wcześniej, w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z dn. 19 grudnia 2012 r. (k.
28) skarżący został zwolniony od wpisu od skargi, zaś postanowieniem z dn. 15 lutego br. również od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem (k. 79). Ustalenia dotyczące sytuacji majątkowej skarżącego ległe u podstaw zwolnieni przedstawione w uzasadnieniu wymienionych postanowień były identyczne z wynikającymi z obecnie rozpoznawanego wniosku.
W tej sytuacji wniosek skarżącego należało częściowo uwzględnić.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej określanej skrótem "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania przez stronę będącą osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżący i jego żona nie mają oszczędności. Utrzymują się z niewysokich dochodów z renty i emerytury, które są w całości pochłaniane przez konieczne wydatki. W tej sytuacji poniesienie honorarium adwokackiego wykraczałoby poza możliwości majątkowe skarżącego. Dlatego postanowiono o ustanowieniu adwokata. Oddaleniu podlegał natomiast wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ na obecnym etapie postępowania skarżącego nie obciążają jakiekolwiek koszty postępowania, gdyż skarga kasacyjna nie została jeszcze wniesiona. Stąd orzeczono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).