Uzasadnienie
C. O., reprezentowana przez W. O. (zamieszkałego w N.) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], dotyczącą podatku od nieruchomości – ustalenia wymiaru tego podatku na 2011 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2011 r. W. O. wezwany został (na wskazany adres zagraniczny) do usunięcia braku formalnego skargi C. O., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., z jednoczesnym wykazaniem, iż W. O. należy do kręgu osób, o których mowa w art. 35 § 1 tej ustawy.
Przesyłka zagraniczna, zawierająca powyższe wezwanie, doręczona została – jak wynika z informacji udzielonej przez Pocztę – w dniu 21 października 2011 r. Na wezwanie W. O. nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi.
Z uwagi na bezskuteczny upływ terminu na uzupełnienie przez W. O. braku formalnego skargi, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2012 r. skarżąca C. O. wezwana została do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie przez nią skargi bądź nadesłanie podpisanego przez nią egzemplarza skargi albo udzielenie pełnomocnictwa osobie uprawnionej, mającej miejsce zamieszkania w Polsce i nadesłanie podpisanego przez tego pełnomocnika egzemplarza skargi wraz z dokumentem pełnomocnictwa. Wezwanie powyższe doręczone zostało skarżącej w dniu 13 stycznia 2012 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 tejże ustawy wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy, określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m. in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Art. 46 § 3 P.p.s.a. stanowi z kolei, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Ponadto, zgodnie z art. 37 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z uwagi na powyższe wezwano W. O., który skargę podpisał, do usunięcia braku formalnego skargi (w postaci braku pełnomocnictwa) w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem art. 49 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., do jej odrzucenia.
Ponieważ W. O. nie uczynił zadość wezwaniu Sądu, Sąd skierował następnie wezwanie do samej skarżącej o podpisanie przez nią skargi bądź nadesłanie podpisanego przez nią egzemplarza skargi albo udzielenie pełnomocnictwa osobie uprawnionej, mającej miejsce zamieszkania w Polsce i nadesłanie podpisanego przez tego pełnomocnika egzemplarza skargi wraz z dokumentem pełnomocnictwa – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skierowane do skarżącej również nie zostało wykonane.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi, co też orzeczono w sentencji postanowienia.