Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2012 r. wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 989/12 uchylono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 lipca 2012 r., w przedmiocie zaliczenia "A" W.K. spółce jawnej z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) wpłaty na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług
Sąd na skutek oczywistej omyłki podczas sporządzania uzasadnienia wyroku, na pierwszej stronie uzasadnienia, w pierwszym akapicie wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zaliczenia wpłaty dokonanej przez Spółkę na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Wykładnia gramatyczna przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał.
Nie ulega wątpliwości, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia, w jego komparycji jak i w uzasadnieniu orzeczenia (zob. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2011 r., II OSK 260/10, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że Sąd omyłkowo wskazał w treści uzasadnienia nieprawidłowy rok, w którym istniały zaległości z tytułu podatku od towarów i usług, na poczet których zaliczono wpłatę dokonaną przez Spółkę, a powyższy błąd został spowodowany oczywistą omyłką podczas sporządzania uzasadnienia. Z zestawienia treści samego uzasadnienia z treścią skargi oraz zaskarżonym postanowieniem, jak również z postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego wynika bowiem w sposób nie budzący wątpliwości, że wskazana w uzasadnieniu data winna odnosić się do rozliczenia wpłaty na poczet zaległości istniejących w poszczególnych miesiącach 2006 roku, a nie jak to zostało omyłkowo wskazane, że podlegała zaliczeniu na poczet zaległości za rok 2010.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.