Uzasadnienie
M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 października 2009 r., w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec, kwiecień i maj 2005 r..
Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia skarżącego środków do życia oraz dorobku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała znaczna kwota zaległości podatkowej wynosząca blisko sto dwadzieścia tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna M.K., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2010 r., sygn. akt. II FZ 573/10, o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od obowiązku poniesienia wpisu sądowego w kwocie przekraczającej 200 zł.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiągane przez M.K. dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.