Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę "A" S.A. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwana Spółką) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 28 maja 2014 r. w przedmiocie ustalenia norm dopuszczalnych ubytków wyrobów akcyzowych.
Od powyższego wyroku Spółka w ustawowym terminie wniosła skargę kasacyjną.
Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa obejmującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz złożenia aktualnego dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie strony skarżącej do podpisania pełnomocnictwa (KRS)
W odpowiedzi pełnomocnik Spółki przedłożył kolorową kserokopie pisma potwierdzającego jego umocowanie do reprezentowania Spółki w postepowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym oraz pełny odpis KRS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei art. 178 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wskazać należy, że wobec braku odpowiednich regulacji dotyczących kwestii pełnomocnictwa i reprezentacji osób prawnych w postępowaniu wywołanym skargą kasacyjną, zastosowanie mieć będą przepisy art. 28 § 1 i art. 29 oraz przepisy Działu II Rozdziału 3 p.p.s.a., dotyczące pełnomocników.
Z art. 29 p.p.s.a. wynika, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeśli osobę prawną reprezentuje pełnomocnik, a w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a więc profesjonalnego pełnomocnika, to odpowiednio do treści art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa.
Jak wynika z wskazanej wyżej normy prawnej w celu wykazania umocowania do działania w sprawie istnieje alternatywnie możliwość dołączenia do akt sprawy zarówno oryginału pełnomocnictwa, jak też uwierzytelnionego jego odpisu. Zatem przepis ten daje pełnomocnikowi wybór w sposobie wykazania umocowania do działania w konkretnej sprawie. Może on zatem złożyć oryginał udzielonego mu przez mocodawcę pełnomocnictwa lub jedynie sporządzić odpis takiego dokumentu. W judykaturze przyjęto pogląd, zgodnie z którym odpis jest to dokument wiernie odzwierciedlający treść oryginału, przy czym nie ma znaczenia jaką techniką sporządzony jest ten dokument, może to być zarówno kopia, jak i wydruk komputerowy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CK 369/05, publ. LEX 178249). Złożenie odpisu pełnomocnictwa wymaga jednak, aby taki odpis został poświadczony za zgodność z oryginałem.
Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. prawo to zostało przyznane adwokatom, radcom prawnym, rzecznikom patentowym oraz doradcom podatkowym w sprawach, w których zostali umocowani do działania w imieniu strony.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik uchybił powyższemu obowiązkowi. Do akt przedmiotowej sprawy została bowiem załączona wyłącznie kolorowa kserokopia pisma potwierdzającego umocowanie pełnomocnika do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Kserokopia ta nie została jednak uwierzytelniona przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, czego wyraźnie wymaga przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. Tym samym przyjąć należy, że pełnomocnik nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej, nie przedłożył bowiem do akt niniejszej sprawy bądź to oryginału udzielonego mu pełnomocnictwa, bądź uwierzytelnionego jego odpisu.
Sąd pragnie przy tym zwrócić uwagę, że oryginał pisma z dnia 20 lutego 2015 r., wykazującego umocowanie pełnomocnika do reprezentowania Spółki, został złożony do sądu administracyjnego, niemniej jednak nastąpiło to po wezwaniu pełnomocnika do uzupełninia braku formalnego skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 884/14. Złożenie oryginału pełnomocnictwa do akt tej sprawy nie czyni jednak zadość wymogowi uzupełnia braku formalnego w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, w punkcie pierwszym postanowienia, na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. W punkcie drugim postanowienia Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, postanowił o zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi kasacyjnej.
Sąd wskazuje przy tym, że pozostała część wpisu w wysokości 150 zł została stronie zwrócona na mocy Zarządzenia Przewodniczącego z dnia 8 stycznia 2015 roku. W związku z powyższym Sąd, w niniejszym postanowieniu orzekł jedynie o zwrocie pozostałej części uiszczonego wpisu tj. 100 zł.