Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Gd 858/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił W. K. przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 05 września 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2007 r.
Na powyższe postanowienie W. K. złożył zażalenie.
Zarządzeniem Sędziego z dnia 22 lipca 2009 r., doręczonym w dniu 13 sierpnia 2009 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez złożenie odpisu tego zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Skarżący, pomimo prawidłowego doręczenia mu wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia, nie złożył wymaganego odpisu zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "P.p.s.a.", zażalenie jest środkiem odwoławczym, które przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach wskazanych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 P.p.s.a.
Zażalenie przewidziane w ustawie dopuszczalne jest m.in. na postanowienie wydane w wyniku wniesienia sprzeciwu od postanowień i zarządzeń referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy (art. 260 P.p.s.a.).
Wniesienie zażalenia do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie lub zarządzenie, powoduje podjęcie przez ten sąd następujących czynności. Najpierw przewodniczący wydziału bada warunki formalne zażalenia, w tym jego dopuszczalność. W zależności od okoliczności przewodniczący wzywa do usunięcia braków formalnych – jak w sprawie niniejszej – bądź kieruje zażalenie na posiedzenie niejawne w celu ewentualnego wydania postanowienie (o odrzuceniu zażalenia lub umorzeniu postępowania zażaleniowego). Przewodniczący kieruje zażalenie na posiedzenie niejawne także wtedy, gdy zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, w celu ewentualnego podjęcia postanowienia autokontrolnego.
Jeżeli natomiast zażalenie jest dopuszczalne, nie zawiera braków formalnych i nie wymaga uchylenia w drodze autokontroli, wojewódzki sąd administracyjny przedstawia akta sprawy wraz z zażaleniem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, po uprzednim doręczeniu zażalenia pozostałym stronom (art. 195 § 1 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy wezwanie do usunięcia braków formalnych zażalenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 sierpnia 2009 r., a zatem ustawowy termin do uzupełnienia tych braków upływał w dniu 20 sierpnia 2009 r. Skarżący nie złożył wymaganego odpisu zażalenia z dnia 17 lipca 2009 r.
Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 P.p.s.a.).
Biorąc pod uwagę wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.