Uzasadnienie
"A" sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej w skrócie zwane Spółką) wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
Skarżąca Spółka wskazała, że za uwzględnieniem wniosku przemawia okoliczność, iż wykonanie decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. We wniosku podkreślone zostało, że Spółka zalega z zapłatą bieżących płatności, wobec niej wszczęto postępowanie zabezpieczające, a wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkować wypowiedzeniem umów kredytowych i koniecznością złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Skarżąca Spółka w złożonym wniosku powołała się na swoją trudną sytuację finansową wskazując na fakt zalegania z zapłatą szeregu należności. Na potwierdzenie swoich twierdzeń przedłożyła liczne dokumenty stanowiące pisma wierzycieli wzywające Spółkę do zapłaty istniejącego zadłużenia.
Należy podkreślić, że jakkolwiek przedłożone zostały dokumenty wskazujące na obowiązek uregulowania długów, to jednak brak jest jakichkolwiek danych, które pozwalałyby na ustalenie stanu posiadanych przez Spółkę aktywów. W szczególności Spółka nie przedstawiła żadnych danych dotyczących jej majątku ruchomego i nieruchomego, wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, czy posiadanych wierzytelności. Dysponowanie takim danymi jest natomiast niezbędne, aby dokonać weryfikacji tego, czy wykonanie decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku wnioskodawczyni, prowadząc do powstania znacznej szkody bądź powodując trudne do odwrócenia skutki.
Sąd stwierdził jednocześnie, że brak jest w aktach sprawy danych odnoszących się do sytuacji majątkowej skarżącej Spółki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.