Uzasadnienie
K.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 sierpnia 2009 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 5 stycznia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Jednocześnie w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że za jej wstrzymaniem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, że wykonanie decyzji może doprowadzić do likwidacji działalności gospodarczej i pozbawienia go źródła utrzymania. Jednocześnie podał, że nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomego z którego możliwe byłoby przeprowadzenie egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała wysoka kwota zobowiązania podatkowego wynosząca blisko pięćset tysięcy złotych oraz trudna sytuacja materialna K.K., znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 1 grudnia 2009 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi.
Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jego majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiągane przez K.K. dochody uznać należy, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warto również wskazać, że do majątku skarżącego prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jego sytuację finansową.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.