Uzasadnienie
K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2024 r., w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.
Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona w dniu 10 września 2024 r.
W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 października 2024 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 8 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Adminsiatcryjnych w Gdańsku odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie została uznana za doręczoną w dniu 4 grudnia 2024 r. Od postanowienia strona nie wniosła zażalenia.
Postanowieniem z 3 grudnia 2024 r. wydanym pod sygn. akt I SPP/Gd 253/24, starszy referendarz sądowy odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Przesyłka zawierająca przedmiotowe postanowienie została uznana za doręczoną w dniu 20 grudnia 2024 r. Od postanowienia strona nie wniosła sprzeciwu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie z 29 sierpnia 2024 r. została doręczona w dniu 10 września 2024 r. Tym samym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi kończył swój bieg 17 września 2024 r. Wpis taki nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Należy przy tym dodać, że Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, a postanowienie w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec nie wniesienia zażalenia. Jednocześnie prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.