Uzasadnienie
Z.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 czerwca 2009 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2007 – 2008.
W odpowiedzi na zarządzenie zobowiązujące do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł., skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 4 listopada 2009 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy.
Rozpatrując ponownie wniosek skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez skarżącego na powyższe rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 24 lutego 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie uznając zasadność stanowiska zaprezentowanego przez sąd pierwszej instancji.
Zarządzeniem z dnia 26 marca 2010 r. Z.P. został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego z pouczeniem, że nieuczynienie zadość temu obowiązkowi w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 31 marca 2010 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym - w razie odmowy - zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie p.p.s.a.).
W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu i faktu tego nie zmienia obowiązek ponownego wezwania jej do uiszczenia opłaty - ze wskazaniem kwoty oraz skutków jej nieuiszczenia.
W związku z tym, po upływie terminu tygodniowego do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające przyznania prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.