Uzasadnienie
K.K. (dalej jako "Strona" lub "Skarżący"), wniósł (drogą elektroniczną) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 24 czerwca 2026 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnej. Dodatkowo Skarżący uiścił kwotę 400 zł tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2026 r. Skarżący został wezwany w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do usunięcia braków formalnych skargi przez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego jej egzemplarza, bądź też nadesłanie egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało przesłane na adres Skarżącego wskazany w skardze i dwukrotnie awizowane w dniach: 24 sierpnia 2026 r. i 1 września 2026 r. Następnie, przesyłka została zwrócona do tut. Sądu w dniu 9 września 2026 r. z adnotacją: "Zwrot. Nie podjęto w terminie".
Do dnia wydania niniejszego postanowienia, w sprawie nie uzupełniono braku formalnego skargi. Wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazania wymaga, iż badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo jest poprzedzone analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143) - dalej: "p.p.s.a.". Jedną z przesłanek do odrzucenia skargi jest nieuzupełnienie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Stosownie z kolei do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli pismo strony - skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych tej skargi.
Z akt sprawy wynika, iż w niniejszej sprawie skargę wniesiono za pośrednictwem organu odwoławczego - drogą elektroniczną, za pośrednictwem platformy e-Urząd Skarbowy. Skarga została dodana do pisma przewodniego jako odrębny załącznik i nie została podpisana.
W związku z powyższym, Sąd wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi, bądź też nadesłanie egzemplarza skargi w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Jednocześnie Skarżący został pouczony o konsekwencjach prawnych zaniechania tej czynności.
Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została przesłana za pośrednictwem operatora pocztowego na prawidłowy adres Skarżącego (wskazany w skardze), a następnie wobec braku jej odbioru została dwukrotnie awizowana: 24 sierpnia 2026 r. i 1 września 2026 r., o czym świadczą: adnotacje sporządzone na kopercie jak i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wraz ze złożonymi przy nich podpisami oraz odciski pieczęci pocztowych. Przedmiotowa przesyłka została pozostawiona w placówce pocztowej na okres 14 dni wraz informacją o miejscu pozostawienia awiza.
Nieodebranie przez Skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awiza skutkowało przyjęciem, że przesyłkę sądową na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. uznano za doręczoną z dniem 7 września 2026 r. Z tych względów termin na uzupełnienie stwierdzonego braku formalnego skargi upływał wraz z końcem 14 września 2026 r. (w dzień powszedni).
W wyznaczonym terminie Skarżący nie uzupełnił ww. braku formalnego skargi, wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Skoro zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie, to tym samym należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.