Uzasadnienie
Wnioskiem, uzupełnionym na formularzu PPF w dniu 26 lipca 2018 r., skarżąca S. L. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Na podstawie oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), oraz przedłożonych przez nią na wezwanie referendarza sądowego dokumentów źródłowych (odpisów: PIT-37 za 2017 r., zaświadczenia o wysokości zarobków z dnia 3 września 2018 r., karty wynagrodzeń pracownika, wyciągów z rachunków bankowych, tytułów wykonawczych z dnia 3 sierpnia 2018 r., zawiadomień o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 7 i 8 sierpnia 2018 r., potwierdzeń zapłaty za gaz, prąd i usługi telekomunikacyjne, dodatkowych oświadczeń z dnia 3 września 2018 r.) ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymując się z wynagrodzenia za pracę w średniej miesięcznej wysokości 1.845 zł netto.
Łączny dochód wnioskodawczyni z ww. tytułu za ubiegły rok, wykazany w złożonym przez nią zeznaniu podatkowym, wyniósł 31.554,24 zł. Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnych nieruchomości, nie posiada papierów wartościowych i innych praw majątkowych oraz wierzytelności, na prowadzonych dla niej rachunkach bankowych na dzień 31 lipca 2018 r. znajdowały się środki pieniężne w łącznej wysokości 2.175,19 zł. W sierpniu br. rachunki te zostały zajęte w ramach prowadzonej z majątku wnioskodawczyni egzekucji zaległości podatkowych, które wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi na dzień 8 sierpnia 2018 r. stanowiły kwotę 606.885,02 zł. Do ponoszonych przez wnioskodawczynię stałych kosztów utrzymania zaliczyć należy opłaty za gaz i prąd oraz usługi telekomunikacyjne w średniej miesięcznej wysokości (obliczonej za okres od czerwca do sierpnia br.) 485,25 zł.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia – bez uszczerbku koniecznego utrzymania – kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym należnego na obecnym etapie postępowania sądowego wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Za taką oceną przemawia w szczególności wysokość uzyskiwanych dochodów oraz rozmiar posiadanych i egzekwowanych zobowiązań finansowych.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.