Uzasadnienie
M.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na informację Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Pruszczu Gdańskim w przedmiocie nieprzyznania dofinansowania do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym.
Zarządzeniem z 8 czerwca 2026 roku strona została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną.
Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącej w dniu 12 czerwca 2026 r. (k. 30). Zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) – dalej jako "p.p.s.a." skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W stanie faktycznym sprawy, Strona we wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze nie podała numeru PESEL.
Celem usunięcia braku formalnego skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z 8 czerwca 2026 r. Skarżąca została wezwana do podania numeru PESEL, jako strony wnoszącej pismo będącej osobą fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego została skutecznie doręczona 12 czerwca 2026 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Zakreślony siedmiodniowy termin do jego uzupełnienia upływał zatem z dniem 19 czerwca 2026 r. Wezwanie o wskazanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi.
Sąd wskazuje w tym miejscu, że w kwestii skutków niepodania przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL – będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej została podjęta przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwała z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, w której jednoznacznie wskazano, iż niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze (będącej pierwszym pismem w sprawie), numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Co więcej Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że koncepcja o możliwości, a nawet obowiązku ustalenia przez sąd numeru PESEL strony i uzupełnienie w ten sposób braku formalnego skargi nie ma podstaw normatywnych, bowiem z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wprost wynika, że wskazanie numeru PESEL jest obowiązkiem strony wnoszącej pierwsze pismo w sprawie (skargi).
Ustawodawca nie przewidział również żadnych wyjątków od obowiązku strony określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W szczególności nie zastrzegł, że podanie numeru PESEL w pierwszym piśmie jest wymagane tylko wtedy, gdy tego numeru nie można ustalić na podstawie akt administracyjnych.
Skoro zatem termin do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci podania przez Stronę numeru PESEL upłynął bezskutecznie, to tym samym należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka do odrzucenia wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
W konsekwencji, mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.