Uzasadnienie
A. S. w skardze z dnia 22 maja 2009 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 kwietnia 2009 r. [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 stycznia 2009 r. odmawiające uchylenia postanowienia tego organu z dnia 19 grudnia 2008 r. o nałożeniu kary porządkowej, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.
Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżący wskazał, że za wstrzymaniem wykonania ww. rozstrzygnięcia przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody. Skarżący podkreślił, że wysokość kary nie jest adekwatna do stopnia zawinienia i nie uwzględnia okoliczności przedmiotowych i podmiotowych wymiaru kary. W jego ocenie Naczelnik Urzędu Skarbowego nakładając karę, a następnie odmawiając jej uchylenia, w ogóle nie ustalił okoliczności podmiotowych dotyczących sprawcy, tj. nie ustalił, jaka jest sytuacja finansowa i rodzinna strony w odniesieniu do możliwości uiszczenia kary porządkowej.
Stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W doktrynie i literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych.
W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki. (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295).
Wniosek podatnika odnosi się do postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu pierwszej instancji odmawiające uchylenia postanowienia o nałożeniu kary porządkowej, a więc ze swej istoty nie nadającego się do wykonania, gdyż nie wymaga ono żadnej czynności stron. W związku z tym, za bezzasadny uznać należy złożony przez podatnika wniosek.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a contario, orzekł jak w sentencji postanowienia.