Uzasadnienie
Pan M. C. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 lutego 2014r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 4 października 2013 r. w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r. i od stycznia do marca 2008 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Obszernie uzasadniając złożony wniosek pan M. C. wskazał, że za jego uwzględnieniem przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wyjaśnił, że wysokość zaległości podatkowych i odsetek przekracza jego możliwości płatnicze. Wykonanie decyzji w postępowaniu egzekucyjnym, zdaniem skarżącego, może w konsekwencji doprowadzić do utraty środków utrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu, z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego określonego w decyzji podlegającej ocenie w niniejszej sprawie oraz w innych sprawach dotyczących pana M. C., o czym Sąd powziął wiadomość z urzędu, uznać należy, że wykonanie wskazanej we wniosku decyzji określającej podatek od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2006 r., od stycznia do grudnia 2007 r. i od stycznia do marca 2008 r. mogłoby spowodować wobec skarżącego istotne negatywne następstwa.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.