Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu skargi W. N. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2025 r. w przedmiocie kosztów egzekucyjnych, oddalił skargę.
Skarżący wniósł o uzupełnienie ww. wyroku poprzez wskazanie, że Sąd oddala skargę w całości (lub oddala skargę w części).
Postanowieniem z dnia 24 marca 2026 r. Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") odmówił uzupełnienia wyroku.
Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.
Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2026 r. I SPP/Gd 115/26 Referendarz Sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy, a w wyniku rozpoznania wniesionego sprzeciwu Sąd postanowieniem z dnia 22 lipca 2026 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 czerwca 2026 r.
Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2026 r. Przewodniczący Wydziału wezwał Skarżącego do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie zażalenia.
Z urzędowego poświadczenia doręczenia znajdującego się w aktach sprawy (k. 428) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 3 września 2026 r.
Na podstawie rejestru dochodów budżetowych oraz kwitariusza ustalono, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia prawomocnego wpisu zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie.
Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu na wskazany adres elektroniczny.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w sprawie prawomocnie przesądzone zostało, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu było zasadne i w pełni odpowiadało przepisom obowiązującego prawa, ponadto wniosek o przyznanie prawa pomocy został ostatecznie rozstrzygnięty negatywnie.
W orzecznictwie sądowym utrwalony jest pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), który Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie podziela, zgodnie z którym z przymiotu prawomocności odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu.
Wskazać należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia zażalenia. Odmienne działanie Sądu mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania.
Mając na uwadze to, że Skarżący w zakreślonym terminie żądanego prawomocnego wpisu nie uiścił, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie odrzucił.