Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 18 sierpnia 2022 r., w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2022 rok. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony w dniu 19 września 2023 r.
W piśmie z dnia 8 listopada 2023 r. B.J. poinformowała o wypowiedzeniu pełnomocnictwa radcy prawnemu Ł.W.
W kolejnym piśmie procesowym, datowanym na dzień 8 grudnia 2023 r. skarżąca wniosła o stwierdzenie, że wyrok został jej doręczony w dniu 1 grudnia i przyjęcie, że bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął się od tej daty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że odpis wyroku z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 września 2023 r. Od tej daty rozpoczął zatem swój bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej i kończył się w dniu 19 października 2023 r. Mając powyższe na względzie Sąd odczytał sformułowane przez stronę żądanie, zawarte w piśmie z dnia 8 grudnia 2023 r., jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej jako: p.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W świetle powyższych przepisów podstawowymi przesłankami warunkującymi przywrócenie terminu jest - po pierwsze - złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, po drugie - uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego, co oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i niemożliwa do przezwyciężenia, a po trzecie - równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu - dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie.
Brak dokonania którejkolwiek z powyższych czynności równocześnie powoduje, że wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu bez merytorycznego rozpoznania. Taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym przypadku, bowiem skarżąca jednocześnie z wniesieniem wniosku o przywrócenie terminu nie dokonała czynności, która nie została dokonana w wymaganym, ustawowym terminie, czego wymaga wprost przepis art. 87 § 4 p.p.s.a.
Z uwagi zatem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu z naruszeniem reguł przewidzianych we wskazanych wyżej przepisach prawa, złożony wniosek jako niespełniający wymogów formalnych podlegał odrzuceniu.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 88 w zw. z art. 87 § 4 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.