Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lutego 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącej z urzędu radcę prawnego M. S. W piśmie procesowym złożonym w dniu 21 kwietnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniosła m.in. o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w ramach przyznanego prawa pomocy według norm przepisanych, które nie zostały opłacone w części ani w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r. oddalił skargę.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnik w dniu 27 czerwca 2016 r. (potwierdzenie odbioru – k. 109).
Pismem z dnia 8 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik zawiadomiła Sąd o niestwierdzeniu podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie wynagrodzenia za dokonaną czynność, jednocześnie oświadczając, że koszty pomocy prawnej nie zostały uiszczone w całości ani w części. Do pisma dołączyła przedmiotową opinię sporządzoną w dniu 5 lipca 2016 r.
Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), wyznaczony pełnomocnik, otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków.
Przepis § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1805; dalej jako rozporządzenie z 2015 r.) stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postepowania w danej instancji. Powyższe rozporządzenie weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. W konsekwencji w niniejszej sprawie do należnego pełnomocnik wynagrodzenia za postępowanie w pierwszej instancji zastosowanie będą miały regulacje zawarte w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.
Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.; dalej jako rozporządzenie z 2002 r.), jako że skarga została wniesiona w dniu 8 września 2015 r. a wyrok został wydany w dniu 5 maja 2016 r. Natomiast wniosek pełnomocnik o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało rozpoznać na podstawie przepisów rozporządzenia z 2015 r.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest należność pieniężna w kwocie 58.215 zł, stanowiąca określoną przez organy podatkowe skarżącej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z 2002 r., w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stawki minimalne wynoszą stawkę obliczoną na podstawie § 6. Stosownie do § 6 pkt 6 rozporządzenia z 2002 r. stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł. Opłatę tę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia z 2002 r.).
Wobec powyższego należne pełnomocnik wynagrodzenie za prowadzenie sprawy w postępowaniu w pierwszej instancji, po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług, wynosi 4.428 zł.
Za sporządzenie zaś opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia z 2015 r. – wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty maksymalnej określonej w punkcie 1, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna w niniejszej sprawie wynosi 7.200 zł (§ 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 8 pkt 6 rozporządzenia z 2015 r.). Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, o czym stanowi § 4 ust. 3 rozporządzenia.
W związku z powyższym wynagrodzenie za dokonaną czynność należało przyznać pełnomocnik w wysokości 4.428 zł (w tym kwotę 828 zł tytułem podatku od towarów i usług).
Z tych względów referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia.