Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze z dnia 6 grudnia 2012 r. skarżący R. S. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że kwota określonego zobowiązania jest znaczna, a w razie jej wykonania powiększona zostanie o odsetki oraz koszty egzekucyjne, zaś skarżący uzyskuje niewielkie dochody z prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślił też, że kwota zobowiązania jest wyższa od przychodu, jaki uzyskał w 2011 r., a jej wyegzekwowanie w najlepszym razie spowoduje trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w postaci wystąpienia opóźnień w dokonywaniu zapłaty za świadczone na rzecz przedsiębiorstwa usługi oraz kupowane towary, co będzie skutkować trudną do odbudowania utratą wiarygodności wśród klientów.
Skarżący zaznaczył też, że skierowanie egzekucji do jego majątku spowoduje najprawdopodobniej definitywne zakończenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Nadto wskazał na swoje problemy zdrowotne, tj. chorobę, której przebieg zaostrza się wraz z narażeniem na stres. Do wniosku skarżący dołączył odpis swojego zeznania podatkowego za 2011 r. (PIT-36) i odpisy zaświadczeń lekarskich.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p. p. s. a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, pub. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd uwzględnił zgodnie ze wskazaniem strony skarżącej wysokość kwoty zaległości podatkowej (20.205,00 zł) w stosunku do niewielkich przychodów skarżącego (14.043,54 zł), a co za tym idzie jego nieznacznych możliwości płatniczych. Zdaniem Sądu prawdopodobnym następstwem ewentualnej egzekucji kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, którą nie dysponuje skarżący, byłaby utrata przez niego płynności finansowej, a w konsekwencji nieterminowe regulowanie przez niego należności względem kontrahentów, co z pewnością doprowadziłoby do utraty ich zaufania, a w skrajnej sytuacji mogłoby skutkować nawet do zaprzestania prowadzenia przez niego działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, iż skarżący uprawdopodobnił, że ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.