Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił M.K. przyznania prawa pomocy. Powyższe postanowienie zostało odebrane przez stronę w dniu 21 maja 2015 r.
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 18 maja 2015 r. M.K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 194 § 2 p.p.s.a.). Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak stanowi z kolei art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.).
Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z 28 kwietnia 2015 r. z uzasadnieniem, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania, złożono w dniu 6 maja 2015 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 14 maja 2015 r. (vide pismo "A" – k. 60). Czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął zatem w dniu 20 maja 2015 r. Tym samym doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym (21 maja 2015 r.) nie ma i nie może mieć żadnego znaczenia dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia, był dzień 27 maja 2015 r. Ponieważ zażalenie zostało wniesione następnego dnia (nadane na poczcie w dniu 28 maja 2015 r. – k. 53), należało uznać, że zostało ono wniesione po upływie przepisanego terminu.
Niezależnie od powyższego, nawet gdyby uznać, że zażalenie zostało wniesione w terminie, podlegałoby ono odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia.
Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. (art. 194 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie strona została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez podpisanie jego nadesłanej kserokopii. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uzupełniania braku formalnego została odebrana w dniu 12 czerwca 2015 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki - k.59). Zakreślony siedmiodniowy termin, który kończył się w dniu 19 czerwca 2015 r. upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.