Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił J. D. przyznania prawa pomocy.
Postanowienie to zostało wysłane do skarżącego w dniu 19 listopada 2013 r i awizowane dwukrotnie 21 i 29 listopada 2013 r. W dniu 6 grudnia 2013 r. skarżący odebrał przesyłkę.
Pismem z dnia 13 grudnia 2013 r., skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2013 r.
Zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2014 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 13 grudnia 2013 r. poprzez podpisanie zażalenia i jego odpisu – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Wezwanie to zostało wysłane do skarżącego w dniu 28 stycznia 2014 r. i awizowane dwukrotnie 29 stycznia i 6 lutego 2014 r. Skarżący przesyłki nie odebrał, a w dniu 14 lutego 2014 r. została ona zwrócona do nadawcy. J. D. nie uzupełnił ww. braków zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 t.j., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia (art. 194 § 3 P.p.s.a.).
Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy było dwukrotnie awizowane (21 i 29 listopada 2013 r.).
W związku z powyższym, zgodnie z przepisem art. 73 § 4 P.p.s.a. postanowienie uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 5 grudnia 2013 roku tj. po upływie 14 dni od pierwszego zawiadomienia o niemożności jego doręczenia. Należy zaznaczyć, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 roku, II FZ 942/12).
W niniejszej sprawie, wobec uznania postanowienia za skutecznie doręczone w dniu 5 grudnia 2013 roku, termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął w dniu 12 grudnia 2013 roku. Skarżący nadając w urzędzie pocztowym zażalenie na to postanowienie w dniu 13 grudnia 2013 r. przekroczył 7 dniowy termin do jego wniesienia.
Ponadto w niniejszej sprawie strona skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z dnia 13 grudnia 2013 r. poprzez podpisanie zażalenia i jego odpisu. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca ww. zarządzenie była dwukrotnie awizowana 29 stycznia i 6 lutego 2014 r. Skarżący jej nie odebrał, w związku z tym na mocy art. 73 § 4 P.p.s.a. zarządzenie uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 12 lutego 2014 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 19 lutego 2014 r. skarżący nie uzupełnił dostrzeżonego braku formalnego zażalenia.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie.