Uzasadnienie
B. [...] S.A. w A., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] lipca 2010 r., w przedmiocie odmowy zwrotu kwoty stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy w postaci banderol podatkowych na wewnątrzwspólnotowo nabywane wyroby tytoniowe, w związku ze zwrotem niewykorzystanych i nieuszkodzonych znaków do wytwórcy.
Decyzją z [...] października 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w B. uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] lipca 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] i orzekł o zwrocie skarżącej Spółce kwoty 39 900 zł stanowiącej wartość podatkowych znaków akcyzy na nabywanie wewnętrzwspólnotowo wyroby tytoniowe serii IP/BP z rokiem wytworzenia 2010 zwróconych do wytwórcy. Pismem z 25 października 2010 organ wniósł o umorzenie wszczętego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Celnej w B., wydając decyzję z [...] października 2010 r., uchylającą w całości zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006).
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 212, poz. 2075).