Uzasadnienie
J. K. wniosła do tut. sądu administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łomży z dnia 15 maja 2026 r. nr 9010-2026-000927 utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Suwałkach z 23 lutego 2026 r. nr 0199-2026-001631 w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami na 2025 r.
Przedmiotowa decyzja została doręczone wnoszącej skargę w dniu 15 maja 2026 r. Skargę nadano zaś 16 czerwca 2025 r. (data wysłania – k. 3 akt sądowych).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku o jej oddalenie. Wskazał m.in., że skarga została wniesiona po terminie.
W piśmie z 23 lipca 2026 r. skarżąca wskazała, że skarga złożona została w dniu 16 czerwca 2026 r. o godz. 0:45, więc była spóźniona o 45 minut. Skarżąca zwróciła się z prośbą o uwzględnienie niewielkiej różnicy w czasie na jej korzyść.
W odpowiedzi na powyższe pismo organ wskazał podtrzymał wnioski odpowiedzi na skargę i wskazał m.in., że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi sąd zobowiązany jest do ustalenia, czy odpowiada ona warunkom formalnym, czy wniesiona została w terminie, a także czy jest dopuszczalna.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Pełnomocnikowi wnoszącej skargę w postępowaniu administracyjnym doręczono przedmiotową decyzję 16 maja 2025 r., zatem termin do jej wniesienia upłynął 15 czerwca 2026 r. Skarga została zatem wniesiona po terminie.
Sąd stoi przy tym na stanowisku, że skarżąca nie wystosowała do sądu wniosku o przywrócenie terminu, w szczególności nie podała przyczyn jego niedochowania. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu wiązać należy z jego uchybieniem w świetle przepisów prawa i sąd nie posiada możliwości uznania skargi za skutecznie wniesioną.
Wobec powyższego sąd uznał, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.