Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2013r. adwokat A. N. działając w imieniu skarżącego wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wniesionego sprzeciwu.
W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2013r. został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, wpisu w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 25 marca 2013r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Odpis zarządzenia oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 04 kwietnia 2013r.
Do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego oraz nie usunęła braków formalnych skargi. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 11 kwietnia 2013r. Skutek nieuiszczenia opłaty przez wnoszącego pismo został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiącym, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.
Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nieusunięcia braków formalnych skargi Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.