Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 22 czerwca 1983 r., sygn. akt I SA 406/83

Tezy

Art. 39 zdanie 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 74/, który stanowi, iż w wypadku, gdy najemca opuścił lokal, a pozostały w jego dzieci, osoby przysposobione lub rodzice, terenowy organ administracji państwowej powinien w miarę potrzeby przydzielić im ten lokal w całości lub w części, ma na celu ochronę interesów określonej kategorii osób, zamieszkałych wspólnie z najemcą, w sytuacji gdy najemca opuścił lokal. Potrzeby tych osób mają zatem priorytet przed potrzebami innych osób oczekujących na mieszkanie, aczkolwiek powinny być oceniane na tle ogólnej sytuacji mieszkaniowej.

Po stwierdzeniu, iż pozostałe w lokalu osoby, o których mowa w cytowanym przepisie mają potrzeby mieszkaniowe, których nie mogą zaspokoić bez naruszenia uzasadnionych interesów najemcy i innych zamieszkałych w nim osób, organ administracji państwowej ma obowiązek /wg przepisu "powinien"/ przydzielić lokal pozostałym w nim osobom.