Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 kwietnia 1992 r., sygn. akt I SA 376/92

Teza

1. Nie zachodzi potrzeba wzywania przez prokuratora organu samorządu terytorialnego do usunięcia naruszenia przed zaskarżeniem uchwały do sądu administracyjnego, jak wymaga tego przepis art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym.

Prokurator jest legitymowany do zaskarżania uchwały rady gminy, nie będącej uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 2 czerwca 1985 r. o prokuraturze /t.j. Dz.U. 1991 nr 25 poz. 103/.

1. 2. Kompetencje w zakresie rozstrzygania spraw o opróżnienie lokalu samowolnie zajętego, z mocy przepisów ustawowych zostały przekazane sądom powszechnym lub organom wykonawczym gminy.

Podejmując taką uchwałę rada gminy działa z rażącym naruszeniem art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie terytorialnym, jak również z naruszeniem przepisów o właściwości.

1. 3. Ustawa o samorządzie terytorialnym, określając sposoby rozstrzygnięć w razie konieczności wzruszenia uchwał organów gminy, nie dopuszcza możliwości rozstrzygnięcia w postaci uchylenia uchwały.
2. 4. Również uwzględnienie skargi prokuratora, złożonej w trybie art. 5 ust. 3 ustawy o prokuraturze, na uchwałę rady gminy sprzeczną z prawem, winno skutkować stwierdzenie jej nieważności.