Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 18 listopada 1983 r., sygn. akt I SA 1489/83

Tezy

Przepis art. 31 ust. 3 /obecnie art. 34 ust. 3/ ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/ ma zastosowanie do najemcy zajmującego lokal o powierzchni mniejszej od przysługującej mu według norm zaludnienia, nie czyniąc żadnej różnicy między najemcą lokalu z przydziału na zasadach ogólnych a najemcą lokalu przydzielonego mu jako pomieszczenie zastępcze. Wprawdzie przepis art. 7 ust. 1 pkt 2 prawa lokalowego przewiduje, że pomieszczenie powinno zapewniać co najmniej 5 m kw. powierzchni mieszkalnej na jedną osobę, jednak wielkość tę ustawa traktuje jako powierzchnię minimalną a nie jako normę zaludnienia.

Najemcy zajmującemu część lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale pomieszczenia zastępczego przysługuje w myśl art. 31 ust. 3 /obecnie art. 34 ust. 3/ prawa lokalowego prawo do opróżnionej części tego lokalu, jeżeli zajmuje powierzchnię mieszkalną mniejszą od tej - jaka przysługiwałaby mu według norm zaludnienia określonych w par. 7 ust. 1 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1974 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów prawa lokalowego /Dz.U. nr 26 poz. 152 ze zm./.