Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 1 marca 1983 r., sygn. akt I SA 108/83

Tezy

1. Użyte w art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /t.j. Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55/ określenie "w przypadkach uzasadnionych szczególnymi względami społecznymi lub gospodarczymi" jest określeniem nieostrym i nie daje przesłanek zobiektywizowania warunków, w których możliwe jest zastosowanie tego przepisu.

Oznacza to, że ocena taka powinna być dokonana przez właściwy terenowy organ administracji państwowej w sposób zindywidualizowany, przy zastosowaniu zasad ogólnych postępowania administracyjnego, a zwłaszcza wyważenia słusznego interesu jednostki dotychczas zajmującej lokal z interesem społecznym /art. 7 Kpa/.

2. Z cytowanego określenia wynika, że przesłanek umożliwiających zastosowanie art. 41 ust. 1 ustawy - Prawo lokalowe nie spełnia "normalne" zapotrzebowanie na lokale użytkowe wypływające z zestawienia potrzeb z możliwościami ich zaspokojenia.