Uzasadnienie
W dniu 03.01.2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła sporządzona przez radcę prawnego B. S., skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2002 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego.
Z uwagi na fakt, iż jako skarżącego wskazano L. K. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwano radcę prawnego B. S. do przedłożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa z którego wynikałoby dla niej umocowanie do reprezentowania wymienionej osoby.
Wobec braku odpowiedzi, wystąpiono również do skarżącego o podanie czy potwierdza on złożoną skargę, którą w jego imieniu sporządziła B. S. z Kancelarii Radców Prawnych z siedzibą w T. przy ul. [...].
Ponowne pisma o uzupełnienie braku formalnego, jak i ewentualne potwierdzenie wniesienia skargi kierowane zarówno do B. S. jak i L. K. pozostały bez odpowiedzi.
Po przeprowadzeniu przez pracownika Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 10 grudnia 2004 r. rozmowy telefonicznej ustalono, że Kancelaria Radców Prawnych, w której zatrudniona jest B. S. zmieniała siedzibę i znajduje się pod adresem ul. [...] w T. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z dnia 13 grudnia 2004 r., skierowanym na nowy adres kancelarii, wezwano radcę prawnego B. S. do przedłożenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie w imieniu L. K. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru adresatka odebrała wezwanie w dniu 20.12.2004 r. zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 27 grudnia 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie stwierdzić należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153,poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na postawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie pomimo wielokrotnego wezwania zarówno radcy prawnego, który sporządził skargę jak i samego skarżącego nie nadesłali oni do akt sprawy stosownego pełnomocnictwa.
Mając na uwadze powyższe sąd postanowił jak w sentencji.