Uzasadnienie
Grupa pięćdziesięciu dziewięciu posłów wystąpiła dnia 28 maja 1993 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 61g Regulaminu Sejmu jest niezgodny z art. 66 ust. 4 i 5 Ustawy Konstytucyjnej.
Po wpłynięciu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego Prezydent RP Zarządzeniem z dnia 29 maja 1993 r. rozwiązał Sejm. Zarządzenie to zostało publikowane z dnia 31 maja 1993 r. (M.P. Nr 27, poz. 285).
Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470) obecność na rozprawie wnioskodawcy lub jego przedstawiciela jest obowiązkowa. Grupa posłów będąca wnioskodawcą w myśl art. 10 ust. 2 uchwały Sejmu z dnia 31 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 39, poz. 184), działa przez wyznaczonego przez siebie posła.
Wobec rozwiązania Sejmu i utraty przez posłów z dniem 1 czerwca br. mandatów poselskich przestał istnieć podmiot w postaci pięćdziesięciu dziewięciu posłów uprawnionych do udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W tej sytuacji należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.