Uzasadnienie:
21 października 2002 r. wpłynął do Trybunału Konstytucyjnego wniosek Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Oficerów i Marynarzy o stwierdzenie zgodności art. 1025 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z wyrażonymi w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadami ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, pewności prawa i niedziałania prawa wstecz; z art. 32 w związku z zasadą sprawiedliwości społecznej wyrażoną w art. 2 Konstytucji i art. 2 w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji ustanawiającymi nakaz ochrony słusznie nabytych praw majątkowych.
Zarządzeniem sędziego z 18 listopada 2002 r. wezwano wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych poprzez wskazanie umocowanego przedstawiciela do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego oraz reprezentowania przed Trybunałem oraz nadesłanie 5 kopii uchwały odpowiedniego organu wnioskodawcy w sprawie wystąpienia do Trybunału, 1 kopii wniosku, egzemplarza statutu oraz aktualnego wyciągu z rejestru sądowego.
2 grudnia 2002 r. zostało doręczone Trybunałowi Konstytucyjnemu pismo, w którym wnioskodawca odniósł się do stwierdzonych przez Trybunał braków formalnych wniosku.
Trybunał Konstytucyjny 17 lutego 2003 r. odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi, uzasadniając swoje postanowienie niewykonaniem zarządzenia sędziego o usunięciu braków formalnych wniosku, brakiem uchwały organu uprawnionego do wystąpienia z wnioskiem do Trybunału oraz okolicznością, że wnioskodawca nie posiada charakteru „ogólnopolskiego” związku zawodowego.
6 marca 2003 r. wpłynęło do Trybunału Konstytucyjnego zażalenie na postanowienie z 17 lutego 2003 r. z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie dalszego biegu sprawie przez przyjęcie do dalszego rozpoznania wniosku Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Oficerów i Marynarzy.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 36 ust. 5 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) na postanowienie o nie nadaniu wnioskowi dalszego biegu wnioskodawcy przysługuje zażalenie w terminie zawitym 7 dni od daty doręczenia postanowienia. Z dokumentu potwierdzającego odbiór postanowienia wynika, że zostało ono doręczone wnioskodawcy 25 lutego 2003 r. Pomimo stosownego pouczenia wnioskodawca nadał zażalenie w urzędzie pocztowym 5 marca 2003 r., a zatem dzień po upływie terminu na wniesienie zażalenia.
Trybunał Konstytucyjny mając powyższe na względzie, z powodu przekroczenia terminu do wniesienia zażalenia, na podstawie art. 36 ust. 5 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, pozostawił zażalenie bez rozpoznania.