Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 29 października 2001 r., sygn. akt Ts 79/01

Metryka

Wydany
29 października 2001 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Jadwiga Skórzewska-Łosiak
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Piotra J.
Sprawa
w sprawie zgodności: art. 40 ust. 2 ustawy z dn. 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity z 1998 r. Dz.U. Nr 120, poz. 787 ze zm.) z art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Sygn. Ts 79/01

Sentencja

  1. p. o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie:

W skardze konstytucyjnej z 22 czerwca 2001 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego – Piotra J. zakwestionował zgodność art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity z 1998 r. Dz.U. Nr 120, poz. 787 ze zm.) z art. 32 Konstytucji RP. Zaskarżonemu przepisowi zarzucono, iż wprowadzając odmienne (w stosunku do regulacji zawartej w ustawie z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej) zasady ustalania dochodu, powoduje w konsekwencji nierówne traktowanie obywateli w aspekcie ekonomicznym.

Skarga została sformułowana w oparciu o następujący stan faktyczny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z 22 października 1998 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego. W wyniku wznowienia postępowania zakończonego wskazanym wyżej rozstrzygnięciem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z 7 czerwca 1999 r. odmówiło uchylenia decyzji z 22 października 1998 r. Wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze uwzględniony (decyzja z 7 lipca 1999 r.). Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2000 r. oddalona została także skarga skarżącego na tę decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 29 sierpnia 2001 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej w terminie 7 dni. Pełnomocnik wezwany został m.in. do wskazania, jakie konstytucyjne wolności i prawa i w jaki sposób – zdaniem skarżącego – zostały naruszone przez zaskarżony przepis; sprecyzowania daty doręczenia skarżącemu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2000 r.; sprecyzowania daty zwrócenia się przez skarżącego z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, jak również dostarczenia odpisów podjętych w sprawie skarżącego rozstrzygnięć. Jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru, zarządzenie powyższe zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 3 września 2001 r.

Zgodnie z art. 36 ust. 3 w zw. z art. 49 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643 ze zm.) w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej w terminie, sędzia Trybunału wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu.

Ponieważ w niniejszej sprawie nie doszło do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej Piotra J. w terminie 7 dni od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącego zarządzenia sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 29 sierpnia 2001 r., należało orzec jak na wstępie.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.