Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 9 lipca 2008 r., sygn. akt Ts 70/08

Metryka

Wydany
9 lipca 2008 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Maria Gintowt-Jankowicz przewodnicząca
Janusz Niemcewicz sprawozdawca
Bohdan Zdziennicki
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 kwietnia 2008 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej Ludwiki, Lucjana, Łukasza i Pawła Kloch

177/4/B/2008

Sentencja

postanawia:

  1. nie uwzględnić zażalenia.

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej z 27 lutego 2008 r. skarżący zarzucili, że orzeczenia sądowe wydane w ich sprawie naruszyły art. 31 ust. 2, art. 32, art. 45 ust. 1, art. 7, art. 8 oraz art. 9 Konstytucji.

Postanowieniem z 15 kwietnia 2008 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu, z uwagi na to, iż skarżący uczynili jej przedmiotem wyłącznie akty stosowania prawa, nie formułując równocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do ich podstawy normatywnej.

Na postanowienie to pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie, w którym w dalszym ciągu domaga się podjęcia przez Trybunał czynności mających na celu zmianę niekorzystnych rozstrzygnięć sądowych.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny. Brak określenia tego przedmiotu w skardze konstytucyjnej wyklucza możliwość jej rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny. Nie ulega wątpliwości, iż w skardze konstytucyjnej stanowiącej przedmiot rozpoznania wstępnego nie wskazano, jaką ustawę lub inny akt normatywny skarżący uznaje za niezgodny z Konstytucją i domaga się oceny tej niezgodności przez Trybunał Konstytucyjny.

W złożonym do Trybunału Konstytucyjnego zażaleniu pełnomocnik skarżących w dalszym ciągu nie wskazał żadnego przepisu, który mógłby stanowić przedmiot sporządzonej skargi. Wniesione zażalenie stanowi jedynie wyraz jego subiektywnego negatywnego stosunku do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego odmawiającego nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Co więcej, pełnomocnik skarżących zdaje się w ogóle nie dostrzegać celów i funkcji tego instrumentu ochrony praw i wolności. W związku z tym Trybunał Konstytucyjny pragnie przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 79 ust. 1 Konstytucji istotą skargi konstytucyjnej jest kontrola zgodności z Konstytucją przepisów ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji orzekł o przysługujących skarżącemu konstytucyjnie gwarantowanych prawach i wolnościach. Nie jest więc dopuszczalne, ani nawet możliwe badanie przez Trybunał w trybie skargi konstytucyjnej prawidłowości rozstrzygnięć sądowych. Taka konstrukcja skargi wynika bezpośrednio z istoty Trybunału Konstytucyjnego, którego zadaniem jest orzekanie o zgodności z Konstytucją ustaw i innych aktów normatywnych.

W tym stanie rzeczy należało nie uwzględnić zażalenia na postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 15 kwietnia 2008 r. o odmowie nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 15 kwietnia 2008 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.