Uzasadnienie
W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 17 lutego 2025 r. (data nadania) adwokat A.O. (dalej: skarżący) wystąpił w imieniu własnym z żądaniem przedstawionym w komparycji niniejszego postanowienia.
Pismem z 16 czerwca 2026 r. (data nadania) skarżący cofnął skargę konstytucyjną w całości.
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje
W myśl art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p.TK) do rozpoczęcia rozprawy skarżący może wycofać skargę konstytucyjną. Stosownie do art. 59 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p.TK, cofnięcie skargi konstytucyjnej powoduje konieczność umorzenia postępowania.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału, zasada ta ma zastosowanie również w wypadku cofnięcia skargi na etapie jej wstępnego rozpoznania (zob. postanowienie TK z 17 marca 2026 r., sygn. Ts 206/25, OTK ZU B/2026, poz. 151). Trybunał w swoim orzecznictwie wyjaśniał bowiem, że prawo do cofnięcia skargi konstytucyjnej przed rozpoczęciem rozprawy mieści się w granicach swobodnego uznania skarżącego i stanowi odzwierciedlenie zasady dyspozycyjności, na której opiera się postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym (zob. np. postanowienie TK z 28 kwietnia 2025 r., sygn. Ts 185/24, OTK ZU B/2025, poz. 208).
Mając na uwadze powyższe, Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.