Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz 30 maja 2000 r., sygn. akt Ts 48/00

Dokument powołuje ten przepis w metryce, ale w tekście nie znaleźliśmy miejsca, które by go wymieniało.

Metryka

Wydany
30 maja 2000 r.
Sąd
Trybunał Konstytucyjny
Skład
Ferdynand Rymarz
Rozpoznanie
po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym skargi konstytucyjnej Elżbiety W.

Sygn. Ts 48/00

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej.

Uzasadnienie:

W skardze konstytucyjnej Elżbiety W., sporządzonej 27 marca 2000 r. zarzucono, że wskazany w niej prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Z. z 1 października 1996 r. (sygn. akt III RC 524/91) oraz postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z 26 listopada 1996 r. (sygn. akt III RC 524/91) i postanowienie Sądu Wojewódzkiego w K. z 29 stycznia 1997 r. (sygn. akt III Cz 36/97) naruszają – zdaniem skarżącej – art. 45, 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Trybunał Konstytucyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP przedmiotem skargi konstytucyjnej może być wyłącznie ustawa lub inny akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o przysługujących skarżącemu prawach lub wolnościach albo obowiązkach określonych w konstytucji. Dokładne określenie w skardze konstytucyjnej ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej wydał ostateczne orzeczenie o prawach, wolnościach lub obowiązkach konstytucyjnych skarżącego wraz ze wskazaniem, iż w stosunku do przepisu tej ustawy lub aktu normatywnego skarżący domaga się stwierdzenia niezgodności z konstytucją jest – w myśl art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 102, poz. 643) – warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi konstytucyjnej.

Jak wynika z treści skargi będącej przedmiotem wstępnego rozpoznania nie spełnia ona powyższego wymogu. W niniejszej skardze konstytucyjnej zażądano bowiem od Trybunału Konstytucyjnego zbadania zgodności z Konstytucją RP orzeczeń sądów wydanych w sprawie skarżącej, nie formułując jednocześnie jakichkolwiek zarzutów w stosunku do podstawy normatywnej tych rozstrzygnięć. W ten sposób wskazany przedmiot skargi konstytucyjnej z oczywistych względów wykracza poza zakres uprawnień Trybunału Konstytucyjnego, wynikających z art. 79 ust. 1 Konstytucji RP. Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego. W postanowieniu z 21 czerwca 1999 r., (sygn. Ts 56/99, OTK ZU Nr 6/1999, poz. 143) Trybunał wskazał, że przedmiotem badania Trybunału Konstytucyjnego przy rozpoznawaniu skargi konstytucyjnej nie są akty stosowania prawa, a więc prawomocne orzeczenia lub ostateczne decyzje zapadłe w indywidualnych sprawach, lecz wyłącznie akty normatywne na podstawie których rozstrzygnięcia te zostały wydane.

Wynika to ponadto z funkcji Trybunału Konstytucyjnego jako organu, którego podstawowym zadaniem jest orzekanie w sprawach zgodności z konstytucją aktów normatywnych, w celu wyeliminowania z systemu obowiązującego prawa przepisów niezgodnych z konstytucją, co znajduje odzwierciedlenie również w przyjętym ukształtowaniu instytucji skargi konstytucyjnej. Nie należy natomiast do zadań Trybunału Konstytucyjnego stwierdzenie niezgodności ustaleń sądu lub organu administracji publicznej z Konstytucją RP.

W tym stanie rzeczy należało odmówić nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.