Postanowienie o odmowie Trybunału Konstytucyjnegoz 26 lutego 2020 r., sygn. akt Ts 37/19

Uzasadnienie

W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 26 lutego 2019 r. (data nadania), J.J. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wystąpił z żądaniem na tle następującego stanu faktycznego.

Postanowieniem Sądu Apelacyjnego w W. z 15 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]) utrzymano w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w L. z 17 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]), którym przyjęto do wykonania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej karę łączną 14 lat pozbawienia wolności, prawomocnie orzeczoną wobec skarżącego przez sąd brytyjski. Postanowieniem Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2019 r. (sygn. akt […]) oddalono wniosek skarżącego o wznowienie postępowania, zakończonego wydaniem prawomocnego postanowienia Sądu Apelacyjnego.

Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2019 r., skarżący – na podstawie art. 61 ust. 3 u.o.t.p.

TK – został wezwany – pod rygorem odmowy nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu (art. 61 ust. 4 pkt 2 u.ot.p. TK) – do usunięcia braków formalnych skargi konstytucyjnej przez:

1. 1) doręczenie poświadczonych za zgodność z oryginałem czterech odpisów:
2. a) wyroku Sądu Okręgowego w L. z 17 sierpnia 2017 r. (sygn. akt […]), 6
3. b) postanowienia Sądu Apelacyjnego we W. z 15 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]), 7
4. c) postanowienia Sądu Najwyższego z 30 stycznia 2019 r. (sygn. akt […]), 8
5. d) pozostałych orzeczeń, jeśli zostały wydane w sprawie objętej skargą na podstawie kwestionowanych w niej przepisów, 9
6. e) pełnomocnictwa szczególnego albo rozstrzygnięcia właściwego organu o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu wraz z postanowieniem sądu o ustanowieniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu;
7. 2) doręczenie poświadczonych za zgodność z oryginałem trzech odpisów skargi konstytucyjnej;
8. 3) wskazanie ostatecznego orzeczenia o konstytucyjnych wolnościach lub prawach skarżącego, wydanego w sprawie objętej wniesioną skargą;
9. 4) udokumentowanie daty doręczenia orzeczenia, o którym mowa w punkcie trzecim oraz poinformowanie, czy wniesiono od niego nadzwyczajny środek zaskarżenia;
10. 5) wskazanie, które – wynikające z art. 45 ust. 1 Konstytucji – wolności lub prawa skarżącego, i w jaki sposób zostały naruszone;
11. 6) uzasadnienie zarzutu niezgodności kwestionowanych przepisów ustawy ze wskazanymi konstytucyjnymi wolnościami lub prawami skarżącego, z powołaniem argumentów lub dowodów na jego poparcie;
12. 7) przedstawienie stanu faktycznego.

Skarżący nie odniósł się do powyższego zarządzenia.

Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.

1. 1. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: u.o.t.p. TK) skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
2. 2. Zarządzenie sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2019 r. zostało skarżącemu doręczone 22 października 2019 r. W treści zarządzenia zawarto pouczenie, że zgodnie z art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK, w przypadku nieusunięcia wskazanych braków w wyznaczonym terminie, wydane zostanie postanowienie o odmowie nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu. Mimo upływu przewidzianego prawem terminu, braki te nie zostały przez skarżącego usunięte.
3. 3. Wobec nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania badanej skardze dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 2 u.o.t.p. TK 21

W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

POUCZENIE 23

Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty jego doręczenia