Uzasadnienie
W sporządzonej przez adwokata skardze konstytucyjnej, wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 19 grudnia 2016 r. (data nadania), […] Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca) zarzuciła niezgodność: po pierwsze – art. 172 § 1 w związku z art. 175 oraz w związku z art. 121 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r. poz. 459, ze zm.; dalej: k.c.) z art. 2 oraz art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie pierwsze Konstytucji; po drugie – art. 172 § 2 w związku z art. 7 k.c. w związku z art. 234 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, ze zm.) z art. 2 oraz art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie pierwsze Konstytucji;
po trzecie – art. 172 § 1 k.c. z art. 2 Konstytucji; po czwarte – art. 5 w związku z art. 172 § 1 k.c. z art. 2 oraz art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 zdanie pierwsze Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą.
Postanowieniem z 10 listopada 2015 r. (sygn. akt […]) Sąd Rejonowy w G. VII Wydział Cywilny oddalił wniosek Skarbu Państwa
- – Prezydenta Miasta G. (dalej: wnioskodawca) o stwierdzenie nabycia przez zasiedzenie własności nieruchomości zabudowanej położonej w G., a należącej do skarżącej.
W wyniku apelacji wnioskodawcy, Sąd Okręgowy w G. III Wydział Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy) postanowieniem z 8 czerwca 2016 r. (sygn. akt […]) zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że stwierdził, iż wnioskodawca nabył 1 września 1990 r. własność przedmiotowej nieruchomości przez zasiedzenie.
W związku z tym, że Sąd Najwyższy przyjął do rozpoznania skargę kasacyjną skarżącej, wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego, Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 13 czerwca 2017 r. zawiesił postępowanie zainicjowane wniesiem skargi konstytucyjnej.
Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącej, Sąd Najwyższy postanowieniem z 12 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach.
W skardze konstytucyjnej, skarżąca zarzuciła kwestionowanym przepisom, że naruszają jej konstytucyjne wolności i prawa wynikające z zasady ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, zasady stabilności orzeczeń wydawanych przez jego organy oraz zasady bezpieczeństwa prawnego (art. 2 Konstytucji), zasady ochrony własności (art. 21 ust. 1 Konstytucji), zasady prawa do własności i innych praw majątkowych (art. 64 ust. 2 Konstytucji) w związku z zasadą proporcjonalności (art. 31 ust. 3 zdanie pierwsze Konstytucji).
Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje.
1. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym oraz ustawę o statusie sędziów Trybunału Konstytucyjnego (Dz. U. poz. 2074) do postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. poz. 2072; dalej: u.o.t.p. TK) stosuje się przepisy tej ustawy. Skoro postępowanie zainicjowane rozpatrywaną skargą nie zostało zakończone przed 3 stycznia 2017 r., tj. dniem wejścia w życie u.o.t.p. TK, to zarówno wstępne, jak i merytoryczne rozpoznanie tej skargi określają przepisy u.o.t.p. TK.
2. Zgodnie z art. 61 ust. 1 u.o.t.p. TK skarga konstytucyjna podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym. Służy ono wyeliminowaniu – już w początkowej fazie postępowania – spraw, które nie mogą być przedmiotem merytorycznego rozstrzygania.
Trybunał wydaje postanowienie o odmowie nadania skardze dalszego biegu, gdy nie spełnia ona określonych przez prawo wymagań, a także gdy jest oczywiście bezzasadna.
3. Stosownie do art. 78 a contrario u.o.t.p. TK oraz art. 180 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, dalej: k.p.c.), który ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na zasadzie określonej w art. 36 u.o.t.p. TK, zawieszone postępowanie podejmuje się z urzędu, gdy toczące się równolegle inne postępowanie (które może mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy) zostanie prawomocnie zakończone. Wobec wydania przez Sąd Najwyższy postanowienia o uchyleniu orzeczenia – wskazanego w skardze konstytucyjnej jako ostateczne w sprawie – Trybunał podjął z urzędu zawieszone postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi konstytucyjnej.
4. Zgodnie z art. 53 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK w związku z art. 79 w zw. z art. 197 Konstytucji, jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi konstytucyjnej do merytorycznego rozpoznania jest wyczerpanie przez skarżącą drogi prawnej, zakończonej wydaniem ostatecznego rozstrzygnięcia.
Jako ostateczne rozstrzygnięcie w sprawie objętej badaną skargą konstytucyjną, skarżąca wskazała postanowienie Sądu Okręgowego w G. III Wydział Cywilny Odwoławczy (dalej: Sąd Okręgowy) z 8 czerwca 2016 r. (sygn. akt […]; dalej: postanowienie Sądu Okręgowego).
Sąd Najwyższy postanowieniem z 12 grudnia 2017 r. (sygn. akt […]) uchylił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania. Wobec tego, postanowienie Sądu Okręgowego utraciło przymiot ostatecznego rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 53 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 u.o.t.p. TK.
Jeżeli w sprawie objętej badaną skargą konstytucyjną, skarżąca wskazała jako ostateczne rozstrzygnięcie takie orzeczenie, które utraciło przymiot ostateczności, to brak jest podstaw do rozpoznana takiej skargi przez Trybunał Konstytucyjny.
- 5. Mając powyższe na uwadze, Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu na podstawie art. 61 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 53 ust. 1 pkt 1 u.o.t.p. TK.
POUCZENIE 18
Na podstawie art. 61 ust. 5 u.o.t.p. TK skarżącemu przysługuje prawo wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie w terminie 7 dni od daty doręczenia tego postanowienia.