Uzasadnienie:
18 lutego 1998 r. do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga Danuty B., w której skarżąca zaskarżyła art. 34 ust. 6 i art. 37 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115, poz. 741) oraz art. 507 kodeksu cywilnego. W skardze podniesiono zarzut naruszenia działaniami Urzędu Gminy i Miasta w Ł., opartymi na powyższych przepisach - art. 7 w związku z art. 83, art. 20 i art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483).
Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 1998 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych przedłożonej skargi konstytucyjnej, w szczególności poprzez wskazanie, w jaki sposób - zdaniem skarżącej - art. 507 kodeksu cywilnego narusza art. 7 w związku z art. 83 i art. 20 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz określenie, które z działań Urzędu Gminy i Miasta w Ł. mają charakter orzeczenia o przysługujących skarżącej prawach lub wolnościach konstytucyjnych.
Pomimo wyraźnych wskazówek zawartych w zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 1998 r., wzywającym do uzupełnienia braków formalnych skargi konstytucyjnej, skarżąca w piśmie procesowym z 30 marca 1998 r. nie uzupełniła powyższych braków. W dalszym ciągu nie określiła bowiem, które z działań Urzędu Gminy i Miasta w Ł. mają charakter orzeczenia o przysługujących skarżącej prawach i wolnościach konstytucyjnych, a ponadto nie sformułowała zarzutu niezgodności art. 507 kc z konstytucją, podnosząc jedynie, iż powołanie tego przepisu przez sąd stanowi naruszenie zasad konstytucyjnych.
Należy zatem uznać, że braki nie zostały usunięte w wyznaczonym terminie. Ten stan rzeczy uzasadnia odmowę nadania skardze dalszego biegu na mocy art. 49 w związku z art. 36 ust. 3 ustawy z 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym.